UN – OHCHR Report on advice and technical assistance to Sri Lanka, on reconciliation and accountability

 
sinhala– සිංහල
english

navi pillay       

The Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights (OHCHR) released their report on what procedures have to be taken on Sri Lanka to further the processes started with last year’s resolution at the UNHRC. The report released from the office of Ms Navi Pillai (OHCHR) on Monday (11) outlined the steps to be adopted.

The report by the OHCHR, observed that the Government of Sri Lanka has made “significant progress in rebuilding infrastructure”.

However, the report identified that the commitment for implementation of LLRC findings had come only on selected recommendations.

It also said that the Colombo government had not adequately engaged civil society in support of a “more consultative and inclusive reconciliation process”.

On investigation of alleged serious violations of human rights, the steps taken by Sri Lanka have been “inconclusive, and lack the independence and impartiality required to inspire confidence”, the report said.

The report urged urgency of action to combat impunity, pointing out reports to reports of “extrajudicial killings, abductions and enforced disappearances”.

The report was harping on the “establishment of a truth-seeking mechanism as an integral part of a more comprehensive and inclusive approach to transitional justice

Summary

The Lessons Learnt and Reconciliation Commission made significant and far-reaching recommendations towards reconciliation and strengthening the rule of law in Sri Lanka, despite its limitations. In order to define areas of possible advice and assistance by the Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights and the special procedures pursuant to Human Rights Council resolution 19/2, the present report examines the recommendations of the Commission and the plans of the Government of Sri Lanka to implement them, and to address alleged violations of international law.

To date, the Government has made commitments on only selected recommendations of the Commission, and has not adequately engaged civil society in support of a more consultative and inclusive reconciliation process. The Government has made significant progress in rebuilding infrastructure; and while the majority of internally displaced persons have been resettled, considerable work lies ahead in the areas of justice, reconciliation and resumption of livelihoods.

The steps taken to investigate further allegations of serious violations of human rights have also been inconclusive, and lack the independence and impartiality required to inspire confidence. Meanwhile, continuing reports of extrajudicial killings, abductions and enforced disappearance in the past year highlight the urgency of action to combat impunity. It is against this background that possible areas of technical assistance are identified, and recommendations are made.

Conclusion and recommendations

61. Achieving reconciliation following decades of violence and mistrust is challenging in any context, but is only possible through a genuine, consultative and inclusive process that addresses the grievances of all those affected by the conflict, in an environment where the rule of law and human rights for all are respected.

62. While the Lessons Learnt and Reconciliation Commission had some limitations, it nonetheless made significant and far-reaching recommendations for reconciliation and strengthening the rule of law.

This was widely heralded by prominent community figures, religious leaders and civil society in Sri Lanka eager to join hands in a genuinely consultative and inclusive reconciliation process. The Government therefore has a unique opportunity to build upon the Commission’s work and findings to move towards a more all-encompassing and comprehensive policy on accountability and reconciliation. Unfortunately, however, the Government has made commitments to only some of the Commission’s recommendations, and has not adequately engaged civil society to support this process. The steps taken by the Government to investigate allegations of serious violations of human rights further have also been inconclusive, and lack the independence and impartiality required to inspire confidence.

63. The High Commissioner recommends that the Government of Sri Lanka:

(a) Give positive consideration to the offers of assistance made in her letter dated 26 November 2012, in particular expertise in:

(i) The establishment of a truth-seeking mechanism as an integral part of a more comprehensive and inclusive approach to transitional justice;

(ii) Criminal and forensic investigations to review relevant case files and advise on additional lines of inquiry to resolve outstanding cases in accordance with international standards;

(iii) Drafting laws dealing with witness and victim protection, the right to information, the criminalization of enforced disappearances and the revision of existing laws to bring them into line with the International Covenant on Civil and Political Rights and the Convention against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment;

(iv) Strengthening and ensuring the independence of national institutions;

(v) The development of a national reparations policy in line with international standards;

(b) Invite special procedures mandate holders with outstanding requests to make country visits, particularly those who have offered assistance pursuant to Human Rights Council resolution 19/2;

(c) Hold public and inclusive consultations on the national plan of action for implementation of the recommendations of the Lessons Learnt and Reconciliation Commission with a view to revising and expanding its scope and clarifying commitments and responsibilities;

(d) Revisit and implement the Commission’s recommendation on appointing a special commissioner of investigation into disappearances, and extend tracing programmes to include all missing persons;

(e) Open proceedings of military courts of inquiry and future trials of LTTE detainees to independent observers to increase public confidence, and allow proceedings to be evaluated in line with international standards;

(f) Publish the final report of the presidential commission of inquiry 2006 to allow the evidence gathered to be evaluated and accept international assistance to resolve outstanding cases;

(g) Take further steps in demilitarization and devolution to involve minority communities fully in decision-making processes;

(h) Engage civil society and minority community representatives in dialogue on appropriate forms of commemoration and memorialization that will advance inclusion and reconciliation.

64. The High Commissioner noted the views expressed by many stakeholders in Sri Lanka, including prominent community leaders, that the attention paid by the Human Rights Council to issues of accountability and reconciliation in Sri Lanka had helped to create space for debate, and catalyzed positive steps forward, however limited at this stage.

The High Commissioner encourages the Council to continue its engagement and build on this momentum. In this regard, she reaffirms her long-standing call for an independent and credible international investigation into alleged violations of international human rights and humanitarian law, which could also monitor any domestic accountability process.

For full report

http://www.southasianrights.org/wp-content/uploads/2013/02/OHCHR-Report-on-Sri-Lanka-February-11-20132.pdf

එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් මහා කොමසාරිස්ගේ වාර්තාව …….

පසු ගිය වසරේ එකසත් ජාතීන්ගේ සංවිධනය විසින් එලි දක්වන ලද වාර්තාවට අනුව මෙම වාර්තාව සකස් කර ඇති අතර ශ්‍රී ලංකාව රටේ යටිතල පහසුකම් පිලිබදව දියුණුවක් පෙන්නුම් කලද උගත් පාඩම් හා ප්‍රති සන්ධන කොමිෂන් වාර්තාවේ සදහන් යෝජනාවන් ක්‍රියාවට නැන්වීම පිලිබදව එතරම් උනන්දුවක් නොදක්වන බවද සදහන් කර ඇත.

මෙම වාර්තාව සකස් කරන ලද්දේ 2012 මාර්තු මාසයේ දී මානව හිමිකම් කවුන්සිලය විසින් ශ‍්‍රී ලංකාවේ මානව හිමිකම් පිළිබඳව සම්මත කරන ලද 19/2 දරන යෝජනාවෙහි පසු විපරමක් ලෙස ය. උගත් පාඩම් සහ සහජිවන කොමිසමෙහි නිර්දේශ ක‍්‍රියාත්මක කරන ලෙසත් ඉන් ආවරනය වන වගකීම පිළිබඳ කාරණා සම්බන්ධයෙන් කි‍්‍රයාත්මක වන ලෙසත් ශ‍්‍රී ලංකාවෙන් ඉල්ලා සිටියා ය. ඒ අතර යෝජනාව ක‍්‍රියාත්මක කිරීමේ ප‍්‍රගතිය පිළිබඳව විමසා බලා 2013 මාර්තු මාසයේ පැවැත්වෙන 22 වන සැසි වාරයට වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කරන ලෙස එම යෝජනාව මානව හිමිකම් මහ කොමසාරිස්වරියගේ කාර්‍යාලය වෙත බලය පවරා ඇත.
එම වාර්තාව පිටු 18කින් සමන්විත වන අතර එහි එන නිර්දේශ කෙටියෙන් පහත සදහන් පරිදි වේ.
1. යුක්තිය ඉටු කිරීමේ පරිපූර්ණ සැලැස්මක පියවරක් ලෙස සත්‍යය සෙවීමේ යාන්ත‍්‍රණයක් පිහිටුවන්න.
2. නොවිසදී පවත්නා අතුරුදහන්වීම් පිළිබදව කරුණූ සොයා බැලීම පිණිස අන්තර් ජාතික ප‍්‍රමිතීන්ට අනුකූලව අපරාධ සහ වෝහාරික පරික්ෂනයන් පවත්වන්න.
3. සාක්ෂිකරුවන් සහ වින්දිතයින් ආරක්ෂා කිරීමේ, තොරතුරු නිදහසේ නීති පිහිටුවන්න. අතුරුදහන්කිරීම අපරාධයක් බවට පත් කැරෙන නීතියක් එක්සත් ජාතීන්ගේ ප‍්‍රඥාප්තීන්ට අනුව පිහිටුවන්න.
4. ජාතික ආයතනයන්හි ස්වාධීනත්වය (එනම් පොලිස් කොමිසම, මානව හිමිකම් කොමිසම වැනි – පරිවර්ථක) ශක්තිමක් කොට තහවුරු කරන්න.
5. (වින්දිතයිනට) වන්දි ගෙවීමේ ජාතික පිළිවෙතක් අන්තර් ජාතික ප‍්‍රමිතීන්ට අනුව ඇති කරන්න.
6. එක්සත් ජාතීන් ගේ මානව හිමිකම් විශේෂ වාර්ථකරුවන් විසින් ශ‍්‍රී ලංකාවට පැමිණ තොරතුරු සොයා බැලීමට ඉදිරිපත් කර ඇති ඉල්ලීම් පිළිගන්න.
7. උගත් පාඩම් සහ ජිවන කොමිසමෙහි නිර්දේශ කි‍්‍රයාත්මක කිරීම සඳහා වන ජාතික ක‍්‍රියාකාරී සැළැස්මෙහි විශය පථය, කැපවීම සහ වගකීම විමර්ශනය කොට පුළුල් කිරීමේ අරමුණ ද ඇතිව එය පිළිබඳව විවෘත සාකච්ජාවක් අරඹන්න.
8. අතුරුදහන්වීම් පිළිබඳ සොයා බැලීමට විශේෂ කොමසාරිස්වරයකු පත් කර එම කොමිසම කරන ලද නිර්දේශය ක‍්‍රියාත්මක කොට සියළු අතුරුදහන්වීම් පරීක්ෂා කිරීමට පියවර ගන්න.
9. මහජන විශ්වාසය ඉහළ නැංවීම පිණිස යුද්ධාධිකරන සහ එල්ටීටීඊ සැකකරුවන්ගේ ඉදිරි නඩු විභාග විවෘත කොට ස්වාධින නිරීක්ෂකයින්ට අවසර දෙන්න. එම නඩු විභාග අන්තර් ජාතික ප‍්‍රමිතීන් අනුව අගැයීමට ඉඩ දෙන්න.
10. 2006 ජනාධිපති කොමිසමෙහි වාර්තාව ප‍්‍රසිද්ධ කොට ඒ විසින් එක් රුස් කරන ලද සාක්ෂි අගැයීමට ඉඩ දී නොවිසදී පවත්නා සිද්ධින් සම්බන්ධයෙන් ජාත්‍යන්තර සහාය ලබා ගන්න.
11. සුළුතර ප‍්‍රජාවන් තීරණ ගැනීමේ ක‍්‍රියාවළියෙහි සම්පූර්ණ වශයෙන් සහභාගි කරවා ගැනීම පිණිස නිර් – යුදකරනය කොට බලය බෙදා හරින්න.
12. යෝග්‍ය අනූසමරණ විධික‍්‍රම ඇති කර ගැනීම පිනිස සුළුතර ප‍්‍රජාවන් සහ සිවිල් සමාජය සංවාදයට එක් කර ගන්න. එමගින් සහජිවනය ඉහළ නැවෙනු ඇත.
ශ‍්‍රී ලංකාවේ සිදුවූ බවට කියැවෙන අන්තර් ජාතික මානව හිමිකම් සහ මානව හිමිකම් නීතිය කෙළෙසීම් සම්බන්දයෙන් පරීක්ෂා කිරීමට ස්වාධීන සහ විශ්වසනීය අන්තර් ජාතික පරීක්ෂනයක අවශ්‍යතාවය මහ කොමසාරිස්වරිය යළි අවධාරනය කරයි.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*


*

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

174,623 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>